10 03 2008 - 02:25


Το νιώθεις από τις πρώτες στιγμές που περνάς τα σύνορα, όταν ένα μήνυμα επαναστατικό προβάλει στην οθόνη του κινητού σου.


Το νιώθεις στην πόλη, όταν την βλέπεις στολισμένη με εμβλήματα δικά μας, εθνικά.


Το νιώθεις στου δρόμους, τους ήρεμους δρόμους των Σκοπίων, όταν περνούν περήφανα τα άρματά μας.


Ή όταν πας στην εξοχή. Εκεί που βρίσκουν καταφύγιο οι πατριώτες, κάτω από σκέπαστρα δικά μας, Ελληνικά.



Επικοινωνία, σχόλια κτλ.

  1. Απιστευτο!:-) Ετσι μου ερχεται να παω κανα ταξιδακι εκει περα! Σιγουρα, θα μιλανε κι ελληνικα...
    (μαλλον να στειλουμε τον Ανθιμο και το Ναμαρχη Μας καλυτερα)

    Rodia · 14 03 2008 - 17:22 · #

  2. Ναι Ροδιά, να πας. Και μια “καλημέρα” στα ελληνικά θα την ακούσεις σίγουρα.

    Όσο για τον Ανθιμο και τον Νομάρχη, έχουνε φροντίζει να στείλουν πρώτα τον Αρχηγό της Μονάδας Εφοδιασμού. Τον στρ. Βερόπουλο.

    Haris · 15 03 2008 - 01:53 · #

  3. Uz Maršala Tita, junačkoga sina
    nas neće ni pakao smest’.
    Mi dižemo čelo, mi kročimo smjelo
    i čvrsto stisčemo pest.

    Rod prastari svi smo, a Goti mi nismo,
    Slavenstva smo drevnoga cest.
    Tko drukčije kaže, kleveće i laže,
    Našu ce osjetit’ pest.

    Sve prste na ruci u boju i muci
    Partizanska stvorila je svijest.
    Pa sad što nam treba, do sunca do neba
    Visoko mi dižemo pest.

    — kat · 30 03 2008 - 13:29 · #